Views: 45
Het stadsleven in Shanghai
Frans Vandenbosch 方腾波 04/05/2026

Opening nieuwe winkel
in de South Tower van Grand Gateway 66 in Xujiahui, Shanghai. Wat een gekkenhuis!

Lunchtijd op het terras
Tijdens de lunch is het in de kleine restaurantjes een drukte van jewelste en zitten ze tot de nok toe vol, waardoor mensen zich op de stoep verspreiden, waar gezellige tafeltjes en stoeltjes staan opgesteld. Dat zorgt voor zo’n warme, uitnodigende en heerlijk gezellige sfeer! Echt charmant.

Ik hoorde mensen lachen, kletsen en zelfs zingen. Ik vroeg me af: waarom lijken al deze Chinezen zo oprecht gelukkig?
De tandarts (alweer)
Het Zhongshan-ziekenhuis van de Fudan-universiteit is gigantisch!
Stel je voor dat je de beschikking hebt over bijna 800 topartsen en specialisten; dat is de kracht van het Zhongshan-ziekenhuis van de Fudan-universiteit. Ga je gang, maak je keuze.

Het is natuurlijk beter om de speciale app te gebruiken om een arts te kiezen en een afspraak te maken.
Er liggen nog steeds geen lekkere koekjes in de wachtkamer van de tandartspraktijk:

De afdeling plastische chirurgie. Ze behandelen hier patiënten tot wel 100 jaar oud!

In het Zhongshan-ziekenhuis van de Fudan-universiteit kreeg ik een receptgeneesmiddel dat twee keer zo effectief is als de gangbare medicijnen in Europa, en dat tegen een derde van de prijs. Er moet iets ernstig mis zijn met de westerse farmaceutische industrie. Zoals ik twee maanden geleden al schreef.
De wǔjiào 午觉:

Photo: doctors sleeping their wujiao at 13:30 h
In China is het middagdutje, bekend als wǔjiào, een levendige culturele gewoonte die door ongeveer zeventig procent van de volwassenen wordt omarmd en zelfs door werkgevers en scholen wordt aangemoedigd als een manier om de productiviteit in de namiddag te verhogen. De traditie vindt haar oorsprong in de traditionele Chinese geneeskunde en het concept van het evenwicht tussen yin en yang; het blijft een normaal onderdeel van de werkdag.
De Spaanse siësta daarentegen, hoewel wereldwijd beroemd, raakt in verval. Een meerderheid van de Spanjaarden doet zelden of nooit een dutje en de lange middagpauze wordt in het moderne stadsleven steeds meer als achterhaald beschouwd, waardoor mensen gedwongen worden om tot laat in de avond door te werken.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat een kort dutje het geheugen, de alertheid en de creativiteit kan verbeteren, en zelfs de bloeddruk kan verlagen. De ideale duur van een dutje is twintig tot dertig minuten. Als je langer slaapt, loop je het risico op slaapinertie, dat suf gevoel na het ontwaken. Het beste moment is vroeg in de middag, vóór twee of drie uur, wanneer het lichaam van nature een dipje in de energie ervaart.
Voor wie overweegt deze gewoonte aan te nemen, worden korte en regelmatige dutjes aanbevolen. Een rustige, comfortabele omgeving is daarbij nuttig, hoewel deze niet te veel op een slaapkamer ‘s nachts mag lijken. Af en toe een kort dutje is voor de meeste mensen over het algemeen veilig en gezond. Kortom: een powernap van twintig tot dertig minuten in de vroege namiddag is een eenvoudige, wetenschappelijk onderbouwde manier om nieuwe energie op te doen, en sluit aan bij de gezondste aspecten van zowel de Chinese als de Spaanse tradities.
De ondergang van een Dynastie
Ruim twintig jaar lang werd de hoek van de Zhaojiabang Road en de Jiashan Road in de wijk Xujiahui in Shanghai gekenmerkt door één enkel herkenningspunt: het Dynasty Restaurant and Hotel. Dit etablissement was een schitterend symbool van de welvaart van Shanghai, familiefeesten en de verfijnde Benbang-keuken. Dynasty opende in juli 2001 zijn deuren op nummer 288 Zhaojiabang Road, in het Dingxin-gebouw. Vanaf dag één onderscheidde het zich van de rest. Een limousine die buiten geparkeerd stond, straalde luxe uit, terwijl binnen in een uitgestrekte feestzaal de meest dierbare momenten van een generatie plaatsvonden. Onder de kroonluchters vonden talloze bruiloften, reüniediners en belangrijke jubilea plaats. Op het menu, dat was gebaseerd op klassieke Shanghai- of Benbang-smaken, stonden legendarische gerechten zoals Crystal Shrimp, Sautéed Fresh Crab Meat en de beroemde malse Swiss steak. Voor veel lokale bewoners was een maaltijd bij Dynasty een overgangsrite en een voorproefje van de toenemende welvaart van de stad.

Na 24 succesvolle jaren sloot Dynasty in juli 2025 plotseling zijn deuren. Eigenaar Dong Rongting voerde een nieuw ingevoerde milieuregeling aan, waardoor het onmogelijk was om het verouderde afzuigsysteem van het gebouw aan te passen aan de emissienormen. Het was een plotseling en onopvallend einde van een tijdperk. Hoewel het restaurant halverwege 2025 sloot, bleef het pand maandenlang leeg staan. Toen, op 24 april 2026, trokken sloopploegen het pand binnen om het interieur te strippen. Nieuwsberichten en posts op sociale media van die dag toonden hoe muren werden gestript, keukens ontmanteld en de laatste sporen van Dynasty werden uitgewist, wat het echte en bittere einde van dit monumentale pand markeerde.

Ondanks de sloop is het verhaal van Dynasty nog niet helemaal ten einde. Dong Rongting heeft plannen aangekondigd om het merk nieuw leven in te blazen op de oorspronkelijke, nog oudere locatie aan de Zhajiabang Road, met als doel de nostalgische sfeer van het Shanghai van de jaren negentig voor een nieuwe generatie te doen herleven. Voorlopig is het stil geworden op de hoek van Zhaojiabang en Jiashan, maar de herinnering aan Dynasty, zijn limousines, zijn krabvlees en zijn feestzalen, blijft in het hart van de stad gegrift.
Haute cuisine
bij Gubi Gubi, op de hoek van Jiashan-road en Yongjia-road.

Suntop
Mijn goede vriend Colin Zhao, de eigenaar van SUNTOP
Colin heeft zijn bedrijf in toren nr. 3. Daar produceert hij medische hulpmiddelen voor de EU-markt. Ik help hem bij het opzetten van een nieuwe productielijn voor stoma’s.




Een kijkje in de cleanroom:



In Songjiang, Shanghai, worden productiebedrijven nu ondergebracht in hoogbouw om landbouwgrond te behouden, die in China schaars is. Het gaat hier niet om kantoorgebouwen, maar om duizenden productiebedrijven. Deze bedrijven strekken zich uit zover het oog reikt, tot aan de horizon.
Onder elk gebouw bevinden zich drie parkeerlagen. De luxeauto’s die daar geparkeerd staan, zijn anders dan ik ooit bij één enkel bedrijf in Europa heb gezien.
‘s Middags hebben we weer beestig goed gegeten in een superchique Chinees restaurant:




Bij Chinese bedrijven heerst geen stress. De toekomst ziet er niet alleen rooskleurig uit, maar straalt ook vol belofte.
Colin Zhao (uiterst rechts, nu eigenaar van SUNTOP) was bijna twintig jaar geleden mijn productiemanager. Li Min (in het midden) was mijn kwaliteitsmanager.
Later in de middag brachten we een bezoek aan Fengtang, een bedrijf dat zich bezighoudt met de productie van (militaire) drones, robotarmen en andere geavanceerde technologieën.

De heer Yang Ning, de algemeen directeur, ontving ons in zijn buitengewoon ruime kantoor, waar we werden getrakteerd op zowel uitstekende koffie als een glaasje Maotai. Hij gaf me de volledige toestemming om elk onderdeel en elk klein detail te fotograferen. Hij liet me rechtstreeks met zijn ontwerpers spreken en gaf me een uitgebreide rondleiding door de cleanroom, de productieafdeling, de printplaatproductielijn en de afdelingen voor automatisering en robotica. Kortom: alles.

“We maken ons geen zorgen over bedrijfsgeheimen of octrooien,” vertelde de heer Yang me. “Volgende week is dit allemaal alweer achterhaald, zo snel gaat het in deze sector.”

De cleanroom:

Dat tempo van innovatie kunnen wij in Europa simpelweg niet bijhouden.
Ik was er zo totaal door van mijn stuk gebracht dat ik bij mezelf dacht: ‘Waar gaat de toekomst van de Europese industrie in vredesnaam naartoe?’ en ‘Hoe zullen de komende generaties in Vlaanderen erin slagen om überhaupt nog enige echte welvaart te verwerven?’
Maar afgezien van het concurrentievermogen van de industrie begint zich een nog groter contrast af te tekenen, een contrast dat de fundamenten van de samenleving zelf ingrijpend verandert:
Terwijl Europa toekijkt hoe zijn eigen, met bloed, zweet en tranen bevochten vrijheden als oud zandsteen afbrokkelen, leven wij hier in China in een weelderige tuin van rust en eendracht, waar de vruchten van vrijheid en democratie in overvloed rijpen, een bitterzoete spiegel van hoe die vrijheden in Europa verwelken
Bedankt voor het lezen! We horen graag wat je ervan vindt. Deel hieronder je reactie en praat mee met onze community!
本文中文:
This article in English: China trip 2026 – part 5

Wanneer toont u ook eens wat kritische zin, door bijvoorbeeld te schrijven over de vastgoedcrisis die China al vele jaren teistert en die ze maar niet onder controle krijgen? Ik vond de gemiddelde Chinees ook aangenaam gezelschap hoor, daar niet van. Maar dat ze altijd lachen kan toch geen argument zijn. Dat deed Pol Pot van Cambodja ook!
Dag Jozef
Bedankt voor je commentaar. Die is een schoolvoorbeeld van wat ik beschreef in mijn artikel:
De beschuldigende reflex.
Hoe het westerse publiek zijn geprogrammeerde vooroordelen onthult wanneer het wordt geconfronteerd met een objectieve analyse van de Chinese politiek.
De vastgoedcrisis die in China ontstond einde 2021 is vandaag helemaal onder controle.
Lees:
China’s real estate sector has passed its most dangerous period, the crisis is over
by Professor Liu Yuanchun (刘元春), a prominent Chinese university professor and economist. He is the President of Shanghai University of Finance and Economics (上海财经大学).
The crisis is over
(in het Chinees, gebruik uw online vertaler)
En lees:
The Chinese State Council Information Office:
China’s housing market edges toward rebound, stability
In China geldt het principe dat huizen en appartementen gebouwd worden om mensen daarin te laten wonen. De vastgoedsector in China is er niet om enkele bouw-baronnen vette winsten te laten maken.
Informeer je wat breder, geloof niet alles wat onze westerse media je oplepelen.
Jozef
Zo je dat wil, dan kan ik eens een artikel wijden aan wat er in China allemaal misloopt.
Voetbal bijvoorbeeld, da’s een echte ramp. China wordt daarvoor uitgelachen in heel Azië.
In de hoogste voetballiga heerst een enorme corruptie. Daar is nog veel werk aan de winkel. Ik heb al een paar keer ervoor gepleit dat de CPC (Communistische Partij China) zich daar eens stevig gaat mee moeien.
Dat Chinezen gelukkiger zijn dan wij westerlingen en dat ze spontaan meer lachen, grappen maken en zingen op straat, dat is een gegeven dat niemand kan ontkennen.
Die “Pol Pot” die je daar noemt, die ken ik niet. Was dat een man van het volk, een volkschinees ?
Hier bij ons wordt alle hard bevochten vrijheid en welvaart te grabbel gegooid.
De laatste generaties politiekers bedenken steeds meer onzin.
De gevolgen zijn catastrofaal.
Neem bijvoorbeeld de vaudeville rond kernenergie: na 25 jaar alles te hebben afgebouwd, komen ze nu tot de vaststelling dat kernenergie toch wel groen genoeg is…
Maar het zijn niet alleen onze politieke leiders die schuldig zijn, ook de bevolking die dat lijdzaam ondergaat en enkel denkt aan het egoïstische eigenbelang treft schuld.
Wij zijn natuurlijk geen volk meer maar dat was de bedoeling.
Jarenlange ongebreidelde immigratie zonder de minste verbintenis tot integratie heeft daar voor gezorgd.
Voeg daar nog de abjecte woke-ideologie aan toe, waardoor onnatuurlijke aberraties als het nieuwe normaal worden opgelegd.
Onze ondergang is gepland.
Met elk nieuw bericht uit China, groeit mijn wanhoop, beste Frans! Bedankt voor uw berichtgeving!