Views: 58
Het stadsleven van Shanghai
Frans Vandenbosch 方腾波04/05/2026

Nieuwe winkelopening
in Shanghai Xujiahui Grand Gateway 66 zuidelijke toren. Wat een waanzinnige haast!

Lunchtijd op de stoep
Tijdens de lunch zijn de kleine restaurants druk en tot de nok gevuld, zodat de mensen de stoep op gaan, waar kleine tafeltjes en stoelen staan opgesteld. Het creëert zo'n warme, uitnodigende en heerlijk gezellige sfeer! Echt charmant.

Ik kon mensen horen lachen, kletsen en zelfs zingen. Ik vroeg me af: waarom lijken al deze Chinezen zo oprecht gelukkig?
De tandarts (opnieuw)
Het Fudan University Zhongshan-ziekenhuis is enorm!
Stel je voor dat je bijna 800 topartsen en specialisten tot je beschikking hebt; dat is de kracht van het Zhongshan Ziekenhuis van de Fudan Universiteit. Ga je gang, maak je keuze.

De betere manier is uiteraard om de speciale app te gebruiken om een arts te selecteren en een afspraak te maken.
Nog steeds geen lekkere koekjes in de wachtkamer van de tandartsafdeling:

De afdeling plastische chirurgie. Ze behandelen patiënten tot 100 jaar oud!

In het Fudan University Zhongshan Hospital kreeg ik een receptgeneesmiddel dat twee keer zo effectief was als het gewone medicijn in Europa, tegen een derde van de kosten. Er moet iets heel erg mis zijn met de westerse farmaceutische industrie. Zoals ik twee maanden geleden schreef.
De w!jiào 午觉:

Foto: artsen slapen hun wujiao om 13:30 uur
In China is het middagdutje, bekend als w|jiào, een bloeiende culturele gewoonte die door ongeveer zeventig procent van de volwassenen wordt ondersteund en zelfs wordt aangemoedigd door werkgevers en scholen als een manier om de middagproductiviteit te verhogen. De traditie is geworteld in de traditionele Chinese geneeskunde en het concept van het balanceren van yin en yang; het blijft een normaal onderdeel van de werkdag.
Daarentegen is de Spaanse siësta, hoewel wereldwijd beroemd, in verval. Een meerderheid van de Spanjaarden doet zelden of nooit een dutje en de lange middagpauze wordt in het moderne stadsleven steeds meer als achterhaald beschouwd, waardoor mensen tot laat in de avond moeten werken.
Wetenschappelijk onderzoek bevestigt dat een kort dutje het geheugen, de alertheid en de creativiteit kan verbeteren en zelfs de bloeddruk kan verlagen. De ideale dutjelengte is twintig tot dertig minuten. Als je langer slaapt, riskeer je slaapinertie, dat slaperige gevoel na het ontwaken. De beste tijd is vroeg in de middag, vóór twee of drie uur, wanneer het lichaam van nature een dip in energie ervaart.
Voor degenen die overwegen deze gewoonte over te nemen, worden korte en consistente dutjes aanbevolen. Een rustige, comfortabele omgeving is nuttig, hoewel deze niet te veel op een nachtelijke slaapkamer moet lijken. Af en toe een kort dutje doen is voor de meeste mensen over het algemeen veilig en gezond. Samenvattend is een powernap van twintig tot dertig minuten in de vroege middag een eenvoudige, op bewijs gebaseerde manier om op te laden, en het weerspiegelt de gezondste aspecten van zowel de Chinese als de Spaanse tradities.
De sloop van een dynastie
Ruim twintig jaar lang werd de hoek van Zhaojiabang Road en Jiashan Road in het Xujiahui-district in Shanghai bepaald door één herkenningspunt: het Dynasty Restaurant and Hotel. Dit etablissement was een schitterend symbool van de Shanghainese welvaart, familiefeesten en de heerlijke Benbang-keuken. Dynasty opende zijn deuren in juli 2001 op Zhaojiabang Road nummer 288, in het Dingxin-gebouw. Vanaf dag één onderscheidde het zich. Een lange limousine die buiten geparkeerd stond, straalde luxe uit, terwijl binnen een uitgestrekte feestzaal de meest gekoesterde momenten van een generatie plaatsvonden. Onder de kroonluchters vonden talloze bruiloften, reüniediners en mijlpaaljubilea plaats. Het menu, geworteld in de klassieke Shanghai- of Benbang-smaken, bevatte legendarische gerechten zoals Crystal Shrimp, Sautéed Fresh Crab Meat en een beroemde malse Zwitserse steak. Voor veel lokale bewoners was een maaltijd in Dynasty een overgangsrite en een voorproefje van de stijgende welvaart van de stad.

Na 24 succesvolle jaren sloot Dynasty in juli 2025 abrupt zijn deuren. De eigenaar, Dong Rongting, haalde een nieuw opgelegde milieuregelgeving aan die het onmogelijk maakte om het verouderde uitlaatsysteem van het gebouw achteraf aan te passen om aan de emissienormen te voldoen. Het was een plotseling en zonder pardon einde aan een tijdperk. Hoewel het restaurant medio 2025 sloot, bleef de fysieke ruimte maandenlang leeg staan. Toen, op 24 april 2026, kwamen sloopploegen binnen om het interieur te strippen. Nieuwsberichten en posts op sociale media van die dag lieten zien dat muren werden gestript, keukens werden ontmanteld en de laatste sporen van de Dynastie werden uitgewist, wat het ware en bittere einde van het monument markeerde.

Ondanks de sloop is het verhaal van Dynasty nog niet helemaal voorbij. Dong Rongting heeft plannen aangekondigd om het merk nieuw leven in te blazen op de oorspronkelijke, zelfs oudere locatie aan Zhajiabang Road, met als doel de nostalgische sfeer van het Shanghai-dineren in de jaren negentig voor een nieuwe generatie te herscheppen. Voorlopig is het stil op de hoek van Zhaojiabang en Jiashan, maar de herinnering aan de dynastie, zijn limousines, zijn krabvlees en zijn feestzalen, blijft in het hart van de stad gegrift.
Haute keuken
bij Gubi Gubi op de hoek van Jiashan Road en Yongjia Road

Zonnetop
Mijn goede vriend Colin Zhao, de eigenaar van ZONTOP
Colin heeft zijn bedrijf in toren nr. 3. op 389 Zhaojiajing Road 389. Songjiang, Shanghai.
Hij vervaardigt daar medische hulpmiddelen voor de EU-markt. Ik steun hem bij het opzetten van een nieuwe productielijn voor stoma’s.




Een kijkje in de cleanroom:



In Songjiang, Shanghai, worden productiebedrijven nu gehuisvest in hoge gebouwen om landbouwgrond te behouden, die schaars is in China. Dit zijn geen kantoorgebouwen, maar duizenden productiebedrijven. Dergelijke bedrijven bevinden zich zover het oog reikt tot aan de horizon.
Onder elk gebouw bevinden zich drie parkeerniveaus. De luxe auto's die daar geparkeerd staan, zijn anders dan ik ooit bij één bedrijf in Europa heb gezien.
Tussen de middag aten we een beestachtig goede maaltijd in een doodchique Chinees restaurant:




Er is geen gevoel van stress bij Chinese bedrijven. De toekomst ziet er niet alleen rooskleurig uit, maar straalt ook van belofte.
Colin Zhao (uiterst rechts, nu de eigenaar van ZONTOP) was bijna twintig jaar geleden mijn productiemanager. Li Min (in het midden) was mijn kwaliteitsmanager.
Later op de middag brachten we een bezoek aan Fengtang, een bedrijf dat zich bezighoudt met de productie van (militaire) drones, robothanden en andere geavanceerde technologieën.

De heer Yang Ning, de Chief Executive Officer, ontving ons in zijn uitzonderlijk ruime kantoor, waar we werden getrakteerd op zowel uitstekende koffie als een portie Maotai. Hij gaf mij onbeperkte toestemming om elk onderdeel, elk klein detail te fotograferen. Hij liet me rechtstreeks met zijn ontwerpers spreken en gaf me een volledige rondleiding door de cleanroom, de productieafdeling, de PCB-productielijn en de automatiserings- en robotica-secties. Kortom: alles.

"We maken ons geen zorgen over bedrijfsgeheimen of patenten", vertelde de heer Yang mij. "Volgende week zal dit allemaal al achterhaald zijn; zo snel beweegt deze industrie."

De cleanroom:

Dat innovatietempo is iets dat wij in Europa eenvoudigweg niet kunnen evenaren.
Ik was zo totaal verbijsterd door dit alles dat ik bij mezelf dacht: 'Waar gaat de toekomst van de Europese industrie in hemelsnaam heen?' en 'Hoe zullen de komende generaties in Vlaanderen überhaupt enige echte rijkdom kunnen verwerven?'
Maar naast het industriële concurrentievermogen begint zich een nog dieper contrast te openbaren, een contrast dat de fundamenten van de samenleving opnieuw vormgeeft:
Terwijl Europa zijn eigen zwaarbevochten vrijheden als oud zandsteen ziet afbrokkelen, wonen we hier in China in een weelderige tuin van rust en eendracht, waar de vruchten van vrijheid en democratie in overvloed rijpen, een bitterzoete spiegel voor hun verwelking elders.
Bedankt voor het lezen! We horen graag uw mening. Deel uw opmerkingen hieronder en neem deel aan het gesprek met onze community!
Naam van het product:
Dit artikel in het Engels: Chinareis 2026 – deel 5

Wanneer toont u ook eens wat kritische zin, door bijvoorbeeld te schrijven over de vastgoedcrisis die China al vele jaren teistert en die ze maar niet onder controle krijgen? Ik vond de gemiddelde Chinees ook aangenaam gezelschap hoor, daar niet van. Maar dat ze altijd lachen kan toch geen argument zijn. Dat deed Pol Pot van Cambodja ook!
Dag Jozef
Bedankt voor je commentaar. Die is een schoolvoorbeeld van wat ik beschreef in mijn artikel:
De beschuldigende reflex.
Hoe het westerse publiek zijn geprogrammeerde vooroordelen onthult wanneer het wordt geconfronteerd met een objectieve analyse van de Chinese politiek.
De vastgoedcrisis die in China ontstond einde 2021 is vandaag helemaal onder controle.
Lees:
China’s real estate sector has passed its most dangerous period, the crisis is over
by Professor Liu Yuanchun (刘元春), a prominent Chinese university professor and economist. He is the President of Shanghai University of Finance and Economics (上海财经大学).
The crisis is over
(in het Chinees, gebruik uw online vertaler)
En lees:
The Chinese State Council Information Office:
China’s housing market edges toward rebound, stability
In China geldt het principe dat huizen en appartementen gebouwd worden om mensen daarin te laten wonen. De vastgoedsector in China is er niet om enkele bouw-baronnen vette winsten te laten maken.
Informeer je wat breder, geloof niet alles wat onze westerse media je oplepelen.
Jozef
Zo je dat wil, dan kan ik eens een artikel wijden aan wat er in China allemaal misloopt.
Voetbal bijvoorbeeld, da’s een echte ramp. China wordt daarvoor uitgelachen in heel Azië.
In de hoogste voetballiga heerst een enorme corruptie. Daar is nog veel werk aan de winkel. Ik heb al een paar keer ervoor gepleit dat de CPC (Communistische Partij China) zich daar eens stevig gaat mee moeien.
Dat Chinezen gelukkiger zijn dan wij westerlingen en dat ze spontaan meer lachen, grappen maken en zingen op straat, dat is een gegeven dat niemand kan ontkennen.
Die “Pol Pot” die je daar noemt, die ken ik niet. Was dat een man van het volk, een volkschinees ?
Hier bij ons wordt alle hard bevochten vrijheid en welvaart te grabbel gegooid.
De laatste generaties politiekers bedenken steeds meer onzin.
De gevolgen zijn catastrofaal.
Neem bijvoorbeeld de vaudeville rond kernenergie: na 25 jaar alles te hebben afgebouwd, komen ze nu tot de vaststelling dat kernenergie toch wel groen genoeg is…
Maar het zijn niet alleen onze politieke leiders die schuldig zijn, ook de bevolking die dat lijdzaam ondergaat en enkel denkt aan het egoïstische eigenbelang treft schuld.
Wij zijn natuurlijk geen volk meer maar dat was de bedoeling.
Jarenlange ongebreidelde immigratie zonder de minste verbintenis tot integratie heeft daar voor gezorgd.
Voeg daar nog de abjecte woke-ideologie aan toe, waardoor onnatuurlijke aberraties als het nieuwe normaal worden opgelegd.
Onze ondergang is gepland.
Met elk nieuw bericht uit China, groeit mijn wanhoop, beste Frans! Bedankt voor uw berichtgeving!