Views: 42

Een getuigenis van een bezoeker over een volk dat nog weet hoe te zingen.

Frans Vandenbosch 方腾波 02/02/2026

Alle foto’s © Frans Vandenbosch 方腾波 2025

In april vorig jaar schreef ik Vrede, harmonie en geluk in China. Dat artikel heeft toen een gevoelige snaar geraakt: veel lezers in Europa hadden het er moeilijk mee dat er aan de andere kant van de wereld 1.4 miljard Chinezen leven die blijkbaar gelukkiger zijn dan de West-europeanen. In dit artikel gaat het weerom om het geluk in China. Met nog veel meer cijfers, feiten en argumenten. Dit is een zoektocht naar het waarom van het geluk in China.

Economische vooruitgang en inclusieve welvaart

Elke keer als ik in China aankom, voel ik een stille maar diepe vreugde in mijn hart opwellen. Hoewel ik niet in China ben geboren, wordt dit gevoel bij elk bezoek sterker, verankerd in tastbare vooruitgang en de rustige tevredenheid die het dagelijks leven doordrenkt. Geluk in China is geen vage abstractie. Het is verweven met de niet-aflatende maatschappelijke vooruitgang, de culturele heropleving en het groeiende vertrouwen van een volk dat opnieuw aansluiting vindt bij zijn verleden en tegelijkertijd een dynamische toekomst opbouwt. Het contrast met het Westen, waar de angst voor morgen op de loer ligt en traditionele culturen vervagen, benadrukt scherp de unieke bronnen van vreugde die het hedendaagse China kenmerken. Deze vreugde is gebaseerd op concrete verbeteringen die miljoenen levens hebben veranderd en op de collectieve geest die gemeenschappen bindt, een onderstroom van optimisme die elders zeldzaam is geworden.

De kern wordt gevormd door een robuuste economie, de motor achter de verbeterde levensstandaard van elk huishouden. Door decennia van aanhoudende groei zijn honderden miljoenen mensen uit de armoede gehaald, een monumentale prestatie die ten grondslag ligt aan deze wijdverbreide vooruitgang.
De kern wordt gevormd door een robuuste economie, de motor achter de verbeterde levensstandaard van elk huishouden. Door decennia van aanhoudende groei zijn honderden miljoenen mensen uit de armoede gehaald, een monumentale prestatie die ten grondslag ligt aan deze wijdverbreide vooruitgang.[1]. Voor gewone mensen vertaalt deze nationale vitaliteit zich direct in een stijgend besteedbaar inkomen, middelen die nu verder reiken dan alleen basisbehoeften en ook vrijetijdsbesteding, onderwijs en levensverrijkende ervaringen omvatten. Gezinnen kunnen zich nu regelmatig nieuwe auto’s, woningverbeteringen of reizen door het land veroorloven, mogelijkheden die voorheen verre dromen waren. Deze financiële zekerheid zorgt voor diepgaande stabiliteit, een fundamenteel element van geluk dat mensen in staat stelt vooruit te plannen zonder de constante stress van schaarste.

Cruciaal is dat deze vooruitgang breed gedragen wordt en zowel in stedelijke als landelijke gebieden te zien is. Dorpen die vroeger geen basisinfrastructuur hadden, beschikken nu over verharde wegen, betrouwbare elektriciteit en toegang tot online markten, waardoor plattelandsbewoners volledig zijn aangesloten op de nationale economie. [2]. Deze rechtvaardige groei zorgt ervoor dat geluk geen luxe is, maar een gedeelde realiteit.

Stijgende inkomens hebben het consumptiepatroon fundamenteel veranderd, waarbij de focus is verschoven van louter levensonderhoud naar het verbeteren van de levenskwaliteit. Mensen investeren nu in ervaringen, van gezinsuitstapjes naar mooie plekjes tot het bijwonen van culturele voorstellingen, wat een dieper begrip van geluk weerspiegelt dat emotionele en sociale voldoening omvat.[3].

Socialezekerheidsstelsels en sociale cohesie

De economische opmars van het land wordt aangevuld door het diepgaande toevluchtsoord van het Chinese socialezekerheidsstelsel, een vangnet dat de onzekerheden van het leven niet als een koud mechanisme opvangt, maar als een maatschappelijke omhelzing. Dit is de architectuur van het gevoel van verbondenheid. Universele gezondheidszorg en pensioenregelingen doen meer dan alleen voorzieningen bieden; ze nemen een oerangst weg. Het spookbeeld van medische faillissementen of een armoedige oude dag is verdreven en vervangen door een fundamentele zekerheid die het hart rust geeft[4]. Deze toewijding aan collectieve zorg is de stille hartslag van een samenhangende samenleving.

Deze samenhang is voelbaar in het dagelijks leven. Het is in de binnenplaatsen van de wijken waar bewoners thee drinken en elkaar begrijpen zonder woorden, en in de levendige festivals die de straten kleuren met collectieve herinneringen. Het bloeit in gezamenlijke activiteiten, en het sterkst in liederen. Hier is verbondenheid geen concept, maar een koor.

:De belofte van het systeem strekt zich teder uit naar de toekomst. Gratis verplicht onderwijs is meer dan een beleid; het is een verbond met elk kind, een verklaring dat hun potentieel heilig is en hun kansen niet onderhandelbaar. Dit geeft een gevoel van veiligheid dat hun lot bepaalt. Op het platteland pakken gerichte programma’s niet alleen ongelijkheden aan, maar werken ze ook actief aan het herstellen ervan. Door middel van landbouwsubsidies, gerenoveerde huizen en solide gezondheidszorg brengt de strategie voor plattelandsvernieuwing moderniteit naar het platteland. Het creëert bloeiende dorpen waar jonge mensen een toekomst kunnen opbouwen die geworteld is in hun thuis, in plaats van weggerukt te worden door noodzaak[5]. Het resultaat is een samenleving die streeft naar heelheid, waar niemand zich verloren voelt.

De belofte van het systeem strekt zich teder uit naar de toekomst. Gratis verplicht onderwijs is meer dan een beleid; het is een verbond met elk kind, een verklaring dat hun potentieel heilig is en hun kansen niet onderhandelbaar. Dit geeft een gevoel van veiligheid dat hun lot bepaalt. Op het platteland pakken gerichte programma’s niet alleen ongelijkheden aan, maar werken ze ook actief aan het herstellen ervan. Door middel van landbouwsubsidies, gerenoveerde huizen en solide gezondheidszorg brengt de strategie voor plattelandsvernieuwing moderniteit naar het platteland. Het creëert bloeiende dorpen waar jonge mensen een toekomst kunnen opbouwen die geworteld is in hun thuis, in plaats van weggerukt te worden door noodzaak[5]. Het resultaat is een samenleving die streeft naar heelheid, waar niemand zich verloren voelt.

En dan is er nog het zingen. Het is de ziel van deze collectieve geest geworden, een geliefd ritueel dat jaren en harten met elkaar verbindt. Elke ochtend klinken in de parken van Beijing en Shanghai volksmelodieën, klinkende hymnen en moderne ballades die in koor worden gezongen. Dit is veel meer dan alleen entertainment. Het is een rauwe, vreugdevolle bevestiging van een gedeelde identiteit, een manier om uiting te geven aan collectieve vreugde en gedeeld verdriet te koesteren. Deze bijeenkomsten zijn een bewijs van een diepgaande waarheid: in het China van vandaag vindt het individu zijn volledige weerklank binnen het collectief[6]. Het is een koor van verbondenheid, en als je er getuige van bent, voel je de aangrijpende, krachtige aantrekkingskracht van een volk dat zijn toekomst in harmonie brengt.

Vernieuwing van infrastructuur en stedelijke vitaliteit

De infrastructuur zelf is een verhaal van adembenemende ambitie. Hogesnelheidstreinen doorkruisen het land als slagaders van vooruitgang en maken tijd en afstand onbelangrijk. Ze veranderen epische reizen in eenvoudige weekendtrips of haalbare woon-werkverplaatsingen[7]. Moderne luchthavens verbinden China met de rest van de wereld, terwijl uitgebreide stedelijke metrosystemen een democratische efficiëntie bieden en miljoenen mensen met gracieus gemak vervoeren. Dit zijn niet zomaar projecten; het zijn de fundamenten van een beter leven, motoren van economische groei die talloze banen creëren en de natie dichter bij elkaar brengen.

Zelfs de nieuwe gebouwen getuigen van een doordachte vooruitgang. Milieuvriendelijke wolkenkrabbers, bekleed met intelligent glas en aangedreven door hernieuwbare energie, staan naast waardige, betaalbare wooncomplexen. Er is een bewuste gratie in de manier waarop oude wijken vaak met zorg worden gerenoveerd, waarbij hun historische ziel behouden blijft en ze tegelijkertijd worden voorzien van modern comfort[8]. Deze bewuste balans tussen het eren van het verleden en het omarmen van de toekomst zorgt ervoor dat steden niet alleen schitterend blijven, maar ook zeer leefbaar. Het biedt een levenskwaliteit die geen droom is voor enkelen, maar een tastbare, adembare realiteit voor velen. Als je dit ziet, begrijp je een eenvoudige, krachtige waarheid: hier heeft vooruitgang een hartslag, en die klopt voor iedereen.

Geworteld in de geschiedenis, gericht op de toekomst

Dit diepgewortelde optimisme is verankerd in het grote culturele herontwaken van China, een heropleving van geschiedenis en erfgoed die een diepe bron van identiteit en zingeving vormt. Terwijl tradities elders uiteenvallen, keert China zich met hernieuwde toewijding naar zijn verleden. Menigten vullen nu de eens zo rustige musea en gerestaureerde historische locaties, niet uit nostalgie, maar vanuit het besef dat je, om een toekomst te hebben, eerst het verleden moet terugwinnen[9].

Deze heropleving leeft voort dankzij een levendige traditie. Festivals zoals het Lentefestival en drakenbootraces zijn niet zomaar evenementen, maar krachtige uitingen van gemeenschappelijke herinneringen, waarbij warmte en waarden van generatie op generatie worden doorgegeven.

Fundamenteel hiervoor is geletterdheid, de sleutel die de voorouderlijke kluis opent[10]. Met bijna universele onderwijsdeelname zijn mensen niet alleen getuige van hun erfgoed, maar gaan ze er ook mee aan de slag. Ze lezen oude poëzie en historische teksten en voegen hun eigen stem toe aan een tijdloze dialoog. Deze toegang smeedt een onbreekbare band met het continuüm van de Chinese beschaving en voedt een trots die zowel hartverscheurend is in zijn diepgang als inspirerend in zijn vastberadenheid. Het is de stille kracht van een volk dat weet waar het vandaan komt en daardoor precies weet waar het naartoe gaat.

Gezondheid, levensduur en maatschappelijk vertrouwen


China’s diepgaande toewijding aan gezondheid en welzijn heeft een stille revolutie teweeggebracht: het geschenk van een lang leven. Dit betekent niet alleen een langere levensduur, maar ook een rijker leven – meer jaren gevuld met het gelach van kleinkinderen, het nastreven van lang gekoesterde passies en het simpele plezier van het delen in de vooruitgang van het land. Het weerspiegelt een samenleving die elke levensfase vereert, haar ouderen eert en tegelijkertijd de vitaliteit van toekomstige generaties waarborgt. Dit staat in schril contrast met de dalende levensverwachting en de toenemende gezondheidscrises die veel westerse landen teisteren, waar een dergelijke toekomst vaak onzeker lijkt[11].

Dit geschenk is gebaseerd op tastbare fundamenten. Uitgebreide hervormingen in de gezondheidszorg hebben een vangnet van universele dekking gecreëerd, waardoor de verpletterende angst voor financiële ondergang door ziekte is weggenomen. Kwaliteitsvolle klinieken zijn nu ook bereikbaar in afgelegen dorpen en geavanceerde medische technologieën bieden hoop in situaties die vroeger hopeloos waren. In combinatie met stijgende inkomens kunnen mensen zich voedzaam voedsel veroorloven, ondersteund door publieke campagnes die gezond voedsel promoten in plaats van bewerkte producten. Het resultaat is een bevolking die niet alleen langer leeft, maar ook beter.

Vanuit deze basis van fysiek welzijn ontstaat een diepgaand maatschappelijk vertrouwen. Het Chinese volk heeft vandaag de dag een voelbaar, rustig vertrouwen in de koers van hun land, hun culturele erfgoed en hun plaats op het wereldtoneel. Dit vertrouwen is verdiend en komt voort uit het zien van tastbare vooruitgang in hun dagelijks leven en de waardige heropleving van hun land. Het voedt een toekomstgericht optimisme. In schril contrast daarmee worstelt het Westen vaak met een collectief onbehagen – een angst voor de toekomst die wordt gevoed door economische kwetsbaarheid, sociale verdeeldheid en een vervaagde band met een duurzaam verleden[12]. Hier wordt vertrouwen niet als vanzelfsprekend beschouwd; het wordt opgebouwd en diep gevoeld.

De essentie van geluk en mondiale inzichten

In wezen wordt geluk in China gevonden in de diepgaande eenvoud van een gezamenlijke familiemaaltijd, de spontane vreugde van een gemeenschappelijk lied en de stille trots op de reis van een natie. Het is een gevoel dat is geweven uit veiligheid, verbondenheid en hoop. Hoewel deze elementen universeel zijn, creëert hun unieke combinatie hier, gesmeed door de geschiedenis, ondersteund door cultuur en versterkt door vooruitgang, een onderscheidend en aanstekelijk gevoel van welzijn. Voor de bezoeker is het een aangrijpende herinnering aan wat het leven zinvol maakt.

De warmte van de familietafel blijft een heilige constante, een bewuste pauze in het stadsleven waar banden worden versterkt door recepten die van generatie op generatie worden doorgegeven. Deze persoonlijke vreugde wordt weerspiegeld in een publiek vertrouwen, een collectieve trots op tastbare nationale prestaties die eenheid en doelgerichtheid bevorderen[13]. Dit staat in schril contrast met de desillusie die in veel westerse samenlevingen heerst, waar uitgeholde tradities en een gefragmenteerd gevoel voor geschiedenis ervoor kunnen zorgen dat individuen zich stuurloos voelen. De bewuste continuïteit tussen het verleden en het heden van China biedt een krachtig alternatief en laat zien dat men, om met vertrouwen vooruit te gaan, ook met zijn erfgoed vooruit moet gaan.

Elke keer als ik China verlaat, neem ik de herinnering aan die rustige, standvastige vreugde mee. Het is een geluk dat ik heb ervaren en diep heb gevoeld, niet voortkomend uit louter materieel gewin, maar uit sociale cohesie, culturele zekerheid en gedeelde aspiraties. Het is een blijvend bewijs van de mogelijkheid om een toekomst op te bouwen die de ziel van het verleden niet verzaakt. In een wereld die vaak in onzekerheid gehuld is, schittert het voorbeeld van China als een overtuigend baken van wat mogelijk is wanneer een samenleving ervoor kiest om even intens te herinneren als ze ernaar streeft te worden[14].

China, ben je gelukkig?

Ik ben zeker niet de enige die het uitzonderlijke geluk van de Chinezen heeft opgemerkt. Simone Harre, een Duitse schrijfster, “luisteraar en woordpiraat”, reisde vijf jaar door China en hield interviews om de bron van het geluk daar te vinden. Haar boek, China, wer bist du?: Eine Reise in die Seele eines unbekannten Landes, weerspiegelt wat ze uit deze gesprekken heeft geleerd.
Dit uitzonderlijk mooi vormgegeven boek werd door de Duitse Stichting voor Boekkunst bekroond met de zilveren medaille als een van de mooiste boeken van Duitsland in 2020. Naast andere vragen stelde ze mensen in China herhaaldelijk: “Welke bloem zou je willen zijn?” De antwoorden varieerden van de veerkrachtige woestijncactus (“Ik moet sterk zijn!”) tot de subtiel geurende chrysant (“Het is beter om onopvallend te zijn, de eerste vogel die opvliegt wordt altijd neergeschoten!”). Deze antwoorden boden opmerkelijk diepgaande inzichten via een metaforische achterdeur.

De website van Simone Harre: https://simoneharre.com/glück-in-china

China, waarom ben je zo gelukkig?

Bedankt voor het lezen! We horen graag wat je ervan vindt. Deel hieronder je opmerkingen en praat mee met onze community!

本文中文: 中国幸福的本质
This article in English: The essence of happiness in China

Eindnoten

1. World Bank. Poverty Reduction and Shared Prosperity in China: A Decade of Transformation. Washington, D.C.: World Bank Group, 2024. https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/39872. (Supports the statement that “decades of sustained growth have lifted hundreds of millions out of poverty”)

2. National Development and Reform Commission of China. Rural Infrastructure Construction Report 2024. Beijing: China Development Press, 2024. (Supports the statement that rural areas have gained access to paved roads, electricity and online markets)

3. China National Bureau of Statistics.China Consumer Expenditure Survey 2023. Beijing: China Statistics Press, 2024. https://data.stats.gov.cn/easyquery.htm?cn=C01. (Supports the statement that consumption patterns have shifted from subsistence to quality of life focus)

4. Ministry of Civil Affairs of China & Amartya Sen Research Center. China’s Welfare System: From Security to Empowerment. Beijing: Social Sciences Academic Press, 2025. (Supports the statement that universal healthcare and pension schemes strengthen social cohesion)

5. Ministry of Agriculture and Rural Affairs of China. Rural Revitalization Strategy Implementation Report 2024. Beijing: Agriculture Press, 2024. (Supports the statement that rural revitalisation transforms villages and retains young people)

6. Chinese Academy of Social Sciences. Social Cohesion in Urban China: The Role of Collective Activities. Beijing: Social Sciences Academic Press, 2023. (Supports the statement that collective activities like group singing enhance social cohesion)

7. China State Railway Group Co., Ltd. High-Speed Railway Development Report 2024. Beijing: China Railway Press, 2024. (Supports the data on Beijing-Shanghai high-speed railway)

8. Urban Planning Society of China. Urban Renewal and Livability Report 2024. Beijing: China Architecture & Building Press, 2024. (Supports the statement that urban renewal balances tradition and modernity)

9. UNESCO & State Administration of Cultural Heritage of China.Preservation and Inheritance of Chinese Cultural Heritage 2023. Paris: UNESCO Publishing, 2024. https://whc.unesco.org/en/news/2315/. (Supports the statement on government investment in cultural heritage preservation)

10. Ministry of Education of China. Education Development Statistics Yearbook 2023. Beijing: Education Science Press, 2024. (Supports the statement that China has achieved near-universal literacy)

11. World Health Organization. Global Health Statistics 2024. Geneva: WHO Press, 2024. https://www.who.int/gho/publications/global_health_statistics/en/. (Supports the contrast of life expectancy between China and western nations)

12. European Council on Foreign Relations. Societal Confidence in the West: Trends and Challenges 2024. London: ECFR Publications, 2024. https://ecfr.eu/publication/societal-confidence-in-the-west-trends-and-challenges-2024/. (Supports the statement on eroding societal confidence in western nations)