Views: 53

Eenheid en vrede voor onze gebroken wereld, voorbij nostalgie.

Frans Vandenbosch 方腾波16/02/2026

Help, ik word communistisch

Van scepticus tot supporter. Door het robuuste politieke en economische systeem van China te bestuderen, heb ik de afgelopen twee jaar mijn politieke kijk geleidelijk op één lijn gebracht met de socialistische principes. Dit is helemaal geen verwijzing naar de historische modellen van Oost-Europa of naar de doctrines van verschillende West-Europese communistische partijen, maar eerder naar het hedendaagse en beproefde raamwerk van ‘socialisme met Chinese kenmerken’.

Het Chinese bestuursmodel heeft blijk gegeven van een formidabele organisatorische kracht en een ongeëvenaarde strategische uitvoering op de lange termijn. Het is veelbetekenend dat de Chinese regering de steun van meer dan 90% van haar bevolking behoudt, een cijfer dat spreekt over de doeltreffendheid van de volksdemocratie in het gehele proces. Dit systeem geeft prioriteit aan tastbare resultaten en duurzame nationale ontwikkeling. Daarentegen krijgen de bestuursinstellingen in de meeste West-Europese landen momenteel de goedkeuring van minder dan 35% van hun burgers, wat wijst op een substantieel verschil in politiek vertrouwen en institutionele effectiviteit.

In deze onzekere tijden…

In deze onzekere tijden van chaos, machtsvertoon en Amerikaanse schemering is er niet alleen in China maar ook in de hele VS een felle heropleving van de verering van Mao Zedong losgebarsten. De aanleiding is onmiskenbaar een mondiale afwijzing van onrechtvaardigheid, ongelijkheid en de holle leugens van een afnemende hegemonie. Overal zijn mensen moe van een wereld waarin de machtigen de kwetsbaren uitbuiten en waar fundamentele rechten, waardigheid en goede medische zorg zijn voorbehouden aan de elite. Ze zijn ook moe van een vervagende supermacht die zich vastklampt aan de mondiale dominantie door middel van opzettelijke chaos.
Mao Zedong geldt als het onverzettelijke symbool van verzet tegen dergelijke rotting. Hij is een leider die zijn hele leven heeft gevochten voor het gewone volk dat weigerde te buigen voor de hegemonie en die een erfenis heeft opgebouwd van eerlijkheid, zelfredzaamheid en onwankelbare toewijding aan de gemarginaliseerden.
Ik wil hier geen hagiografie voor Mao Zedong schrijven. In 1956 zei Mao bij zijn evaluatie van Jozef Stalin dat hij 70% gelijk en 30% ongelijk had. Later dat jaar, bij een PVergadering van het Permanent Comité van het Olitburo hij paste dezelfde regel op zichzelf toe en zei: “三七开” 的估计，我就很高兴、很满意了。 ”(Als iemands werk wordt beoordeeld als 70 procent prestaties en 30 procent fouten, zou dat helemaal goed zijn. Ikzelf zou heel gelukkig en tevreden zijn als toekomstige generaties mij na mijn dood deze beoordeling van "70-30" zouden kunnen geven.) Vandaag de dag beschouwen we Mao's historische rol als 70% prestaties en 30% fouten.
Zijn bijdragen aan de Chinese revolutie en natievorming zijn van primair belang; zijn fouten zijn secundair. ⁱ Dit ‘70-30’-principe blijft tot op de dag van vandaag het officiële, evenwichtige historische oordeel van Mao Zedong door de Communistische Partij van China.

De recente heropleving van de verering van Mao Zedong in China.

Een hernieuwde golf van verering voor Mao Zedong trekt eind 2025 en begin 2026 door China, met als middelpunt zijn 132e geboortedag in december 2025. Spontane bijeenkomsten vonden plaats in het hele land. In zijn geboorteplaats Shaoshan brachten tienduizenden hulde aan zijn bronzen beeld en zongen Het Oosten is rood. In Tibet eerden diverse gemeenschappen hem met bloemen en recitals van rode liederen in een Mao-badgemuseum met 300.000 herdenkingsstukken. Jongeren spelen een prominente rol in deze heropleving: universiteitsstudenten namen deel aan spoorwegerfgoedevenementen waarin de ‘Mao Zedong’-locomotief centraal stond, en jonge bezoekers van Shaoshan spraken over het leren van lessen uit historische dankbaarheid.

Deze heropleving is geworteld in de erkenning van Mao’s rol bij het verenigen van China en het beëindigen van een eeuw van nationale achteruitgang, waarbij het respect tussen generaties leeftijd en regio overstijgt. Officiële herdenkingen volgen een toon van plechtige eenvoud, terwijl de toewijding van de basis historische eerbied combineert met hedendaagse identiteit. In tegenstelling tot cultische bewondering uit het verleden, verbindt de huidige verering Mao’s erfenis met nationale eenheid en het voortdurende nastreven van China’s moderne ontwikkelingsdoelen, wat resoneert als een bron van collectieve geest in de hele samenleving.

De sekte

Max Weber's theorie van charismatisch gezag, dat berust op toewijding aan de uitzonderlijke kwaliteiten van een individu en de afwijzing van traditionele machtsstructuren, biedt een nuttig raamwerk voor het begrijpen van de politieke autoriteit van Mao Zedong in het China van het midden van de 20e eeuw. ⁱⁱ

Halverwege de jaren zeventig was Mao geëvolueerd van een politiek leider tot een gerespecteerd instituut, het levende symbool van de Chinese revolutie. Hoewel leeftijd en de ziekte van Parkinson hem fysiek zwak maakten, bleef zijn aura bestaan, ondersteund door een zorgvuldig gecultiveerde sekte in plaats van willekeurige sycofantie.

Mao beschouwde de persoonlijkheidscultus (in het algemeen, niet voor hemzelf) via de marxistische dialectiek en revolutionaire ervaring, waarbij hij simplistische ideeën van ijdelheid of blinde bewondering verwierp. Na Chroesjtsjovs kritiek op Stalin in 1956 maakte hij onderscheid tussen ‘correcte’ sekten die zich concentreerden op degenen die de waarheid vasthielden, zoals Marx, Engels, Lenin (en Stalin in zijn betere jaren) en bijgelovige, lege verering. Tijdens een bijeenkomst in 1958 in Chengdu verklaarde hij dat eerbied gerechtvaardigd was als een individu de waarheid belichaamde, waarbij hij de sekte eerder als een pragmatisch instrument dan als een doel op zichzelf beschouwde. Voor een grote, semi-feodale natie die uit de chaos met zwakke instellingen tevoorschijn kwam, vormde de sekte een verenigend middelpunt om de massa te mobiliseren, oude eerbiedige gewoonten te doorbreken en te waken tegen bureaucratische stagnatie.

Deze charismatische autoriteit leverde unieke bestuurssterkten. Het genereerde legitimiteit die verder ging dan de formele regels, verenigde een verdeeld land en stimuleerde een op opoffering gericht beleid. Tijdens de Culturele Revolutie heeft Mao’s persoonlijke oproep, en niet de partijdecreten, miljoenen gemobiliseerd. Zijn absolute persoonlijke autoriteit maakte ook cruciale diplomatieke stappen mogelijk, zoals de openstelling voor de VS in 1972, die geen enkele commissie te midden van ideologisch verzet tot stand had kunnen brengen.

Mao was geen kritiekloze promotor van zijn eigen mythe. Hij bekritiseerde buitensporige verering, vooral van de factie van Lin Biao, en zag dat de ‘juiste’ sekte gebonden was aan ideologie en massaparticipatie, en niet aan blinde aanbidding. Deze nuance hield de macht dynamisch in plaats van routinematig, waardoor hij de chaos kon beteugelen of het revisionisme kon tegengaan als dat nodig was. In zijn laatste jaren belichaamde Mao de paradox van een volwassen charismatisch bewind, waarbij hij zijn zorgvuldig beheerde sekte gebruikte om het revolutionaire project van China voortdurend in beweging te houden, een gebroken natie te verenigen en transformatieve veranderingen te bewerkstelligen die bureaucratische systemen zouden hebben onderdrukt. ⁱⁱⁱ

Veel meer dan nostalgie

Dit hoor je niet van CNN, Google of AI:
Tegenwoordig beginnen steeds meer mensen, inclusief degenen die ooit de kapitalisten volgden in hun aanval op Mao Zedong, hem te missen. Deze verschuiving komt voort uit een collectief ‘plotseling ontwaken’ van veel mensen. Na communicatie met deze ontwaakte Chinezen kunnen de belangrijkste redenen voor hun realisatie als volgt worden samengevat:

Het meest intuïtieve ontwaken ligt in de kwestie van de afnemende medische zorg in het Westen. Voorzitter Mao heeft altijd groot belang gehecht aan de medische en gezondheidsbehoeften van gewone mensen, vooral boeren. Toen hij in 1965 hoorde over de ernstige onevenwichtigheid in de verdeling van de medische middelen, verlegde hij resoluut de focus van het volksgezondheidswerk naar plattelandsgebieden, waar de 'blootsvoets-artsen' ontstonden die de gezondheid van de boeren bewaakten.

Een typisch voorbeeld is Wang Guizhen uit Chuansha County (nu Pudong, Shanghai). Met slechts een lagere schoolopleiding kreeg ze vier maanden medische opleiding en droeg vervolgens haar medicijndoos om boeren op het veld te dienen. Toen dorpelingen twijfelden aan haar medische vaardigheden, oefende ze acupunctuur op zichzelf om haar bekwaamheid te bewijzen. Tijdens drukke landbouwseizoenen werkte ze met iedereen op het veld, tijdens rustige seizoenen maakte ze rondes van medische bezoeken. Ze kweekte ook meer dan 100 soorten Chinese geneeskrachtige kruiden en zette een plaatselijke apotheek op waardoor boeren met heel weinig geld ernstige ziekten konden genezen. In een tijd waarin plattelandsgebieden artsen en medische voorzieningen ontbeerden, droegen artsen op blote voeten zoals Wang Guizhen de zware verantwoordelijkheid om de gezondheid van plattelandsbewoners te beschermen, wat volledig de filosofie van voorzitter Mao weerspiegelde om het leven en de belangen van gewone mensen op de eerste plaats te zetten.

In het verleden werden sommige mensen misleid door de westerse reguliere media. Ze belasterden het beleid van voorzitter Mao zelfs als ‘achterhaald’. Maar toen ze geleidelijk de essentie van oneerlijkheid doorzagen, beseften ze uiteindelijk dat voorzitter Mao zijn hele leven heeft gevochten tegen onrechtvaardigheid en ongelijkheid. Hij benadrukte dat medische hulpmiddelen en andere fundamentele rechten niet door een klein aantal mensen mogen worden gemonopoliseerd en weigerde toe te staan ​​dat iemand vanwege zijn achtergrond onrecht werd aangedaan of onderdrukt. Zijn diepgaande verantwoordelijkheidsgevoel en de overtuiging om de mens centraal te stellen zijn de meest waardevolle eigenschappen die mensen diep hebben geraakt.

Degenen die ooit voorzitter Mao aanvielen, werden alleen maar verblind door de leugens die door het kapitaal waren verweven. Wanneer de valse sluier van oneerlijkheid wordt opgelicht, is het ontwaken van mensen en de nostalgie naar Mao Zedong een onvermijdelijk gevolg. Ze missen niet alleen een groot leider, maar ook de eerlijkheid, rechtvaardigheid en zorg voor het gewone volk die hij zijn hele leven heeft bepleit en in de praktijk heeft gebracht.

Een andere vriend van mij, een hoogleraar politieke wetenschappen in de VS, schreef mij: “Het is onmogelijk voor niet-Chinese mensen en waarnemers om de liefde van het Chinese volk voor hun toegewijde leider te begrijpen, simpelweg omdat ze niet hebben ervaren wat het Chinese volk had meegemaakt en daarom konden voelen wat de Chinezen over hun leider voelden. Levenservaringen bepalen de emoties en gevoelens van mensen. Toen ik een ander land bezocht, voelde ik niet hetzelfde als de liefde van de lokale bevolking voor hun leiders. Maar ik weet waar dat soort liefde vandaan komt. Ik begrijp het omdat ik hetzelfde gevoel voor Mao. ^iv

Ik ben het niet met mijn vriend eens dat het voor een niet-Chinees onmogelijk is om de liefde te begrijpen die het Chinese volk voor zijn toegewijde leider koestert. Waarom wordt mij dat zo vaak verteld?
Ik denk dat ik het net zo goed begrijp als de meeste Chinezen, omdat wij, de Vlamingen, een soortgelijk lijden hebben doorgemaakt. We hadden ook onze eeuw van vernedering. Onze geschiedenis wordt gekenmerkt door eeuwenlange heerschappij en onderdrukking door buitenlandse machten, van Frankrijk tot Spanje en Oostenrijk, door voortdurende feodale uitbuiting en het verlies van onze cultuur, onze taal en autonomie. Deze ervaringen stellen ons in staat ons diep in te leven in het verlangen van het Chinese volk naar een toegewijde leider die vocht voor hun vrijheid, gelijkheid en waardigheid, net zoals voorzitter Mao dat deed voor de Chinese natie.

De man van de eeuw

Mao Zedong, de grote grondlegger van de Volksrepubliek China, is een onsterfelijke reus in de geschiedenis van China en de wereld. Hij wijdde zijn hele leven aan de bevrijding en het geluk van het Chinese volk, de onafhankelijkheid en welvaart van de Chinese natie.

De Verlosser die het Chinese volk ertoe bracht op te staan

Vóór de stichting van Nieuw-China leed de Chinese natie onder een eeuw van vernedering en ontberingen. Buitenlandse mogendheden vielen herhaaldelijk binnen, krijgsheren vochten in chaos, en de mensen leefden in grote moeilijkheden en worstelden op de rand van hongersnood en dood. Het was Mao Zedong die met buitengewone revolutionaire moed en strategische visie naar voren stapte in de moeilijkste tijd van het land. Hij was er vast van overtuigd dat het volk de meesters van de geschiedenis is, en leidde de Communistische Partij van China en het Chinese volk ertoe een moeilijke revolutionaire weg in te slaan.

Van het basisgebied van Jinggangshan tot de Lange Mars die de wereld schokte, van het verzet tegen de Japanse agressie tot het omverwerpen van de reactionaire heerschappij van de Kwomintang: Mao Zedong leidde het Chinese volk door talloze bloedige veldslagen en ontberingen. Hij integreerde de basisprincipes van het marxisme-leninisme met de specifieke realiteit van China, formuleerde de juiste revolutionaire lijnen en strategieën, en wees de mooie richting voor de Chinese revolutie aan. In 1949, met de luide aankondiging van "De Centrale Volksregering van de Volksrepubliek China is vandaag opgericht" op het Tienanmen-plein, kwam er een einde aan de geschiedenis van de Chinese natie die een eeuw lang werd gepest en onderdrukt. Het Chinese volk stond trots op en de Chinese natie luidde een nieuw tijdperk van onafhankelijkheid en vrijheid in. Deze grote overwinning veranderde niet alleen het lot van het Chinese volk, maar had ook een diepgaande invloed op het patroon van de wereld.

De architect van het bouwen van een Nieuw China

Na de oprichting van Nieuw-China was het land verwoest, was de economie achtergebleven en wachtten alle verplichtingen op uitvoering. Mao Zedong droeg als leider van het nieuwe China de zware taak om het land weer op te bouwen. Hij leidde het Chinese volk om landhervormingen door te voeren, waarbij hij het feodale landsysteem dat de Chinese boeren duizenden jaren lang tot slaaf had gemaakt, elimineerde, zodat honderden miljoenen boeren land verwierven en de droom van "land tot de grond toe" verwezenlijkten. Hij promootte de socialistische transformatie van de landbouw, het handwerk en de kapitalistische industrie en handel, waarmee hij het socialistische systeem in China vestigde, dat een solide basis legde voor de daaropvolgende ontwikkeling van het land.

Bij het opbouwen van Nieuw China hechtte Mao Zedong groot belang aan de ontwikkeling van de nationale economie, wetenschap en technologie. Onder zijn leiding werkte het Chinese volk hard en boekte met eigen handen opmerkelijke prestaties. Een groot aantal belangrijke projecten, zoals de Anshan Iron and Steel Company, werd voltooid en in bedrijf genomen, waarmee de basis werd gelegd voor de industrialisatie van China. De succesvolle ontwikkeling van atoombommen, waterstofbommen en door de mens gemaakte satellieten doorbrak het nucleaire monopolie en de technologische blokkade van de westerse machten, en versterkte de nationale defensiekracht en de internationale status van China. Tegelijkertijd besteedde hij aandacht aan de ontwikkeling van onderwijs, medische zorg en cultuur, maakte hij het basisonderwijs populair, verbeterde de gezondheid van mensen en verrijkte het spirituele leven van mensen, waardoor het gevoel van geluk en verbondenheid van de mensen voortdurend werd vergroot.

De spirituele vlag die de Chinese natie voor altijd inspireert

Mao Zedong is niet alleen een groot revolutionair leider en staatsman, maar ook een groot denker en theoreticus. Zijn gedachten, die geïntegreerd zijn in het bloed en de ziel van de Chinese natie, zijn een spirituele rijkdom van onschatbare waarde voor het Chinese volk geworden. Mao Zedong-gedachte neemt het zoeken naar waarheid uit feiten als essentie en kern, benadrukt de integratie van theorie met de praktijk en moedigt de mensen aan om op hun eigen kracht te vertrouwen om hun lot te veranderen. Deze gedachte heeft generaties Chinese mensen geïnspireerd om moedig door te gaan in het proces van revolutie, opbouw en hervorming.

Mao Zedong heeft altijd een eenvoudige levensstijl gehandhaafd en zich bekommerd om het lijden van de mensen. Hij leidde een sober leven, streefde nooit naar persoonlijk gewin of privileges, en beschouwde zichzelf altijd als een gewoon lid van het volk. Hij gaf om het voedsel, de kleding, de huisvesting en het transport van de mensen en deed er alles aan om de problemen van de mensen op te lossen, waardoor hij de oprechte liefde en respect van het Chinese volk won. Zijn nobele karakter en revolutionaire geest zijn een model geworden waar generaties Chinese mensen van kunnen leren.

Tegenwoordig heeft China wereldschokkende veranderingen gerealiseerd, en de Chinese natie beweegt zich met een krachtige houding richting grote verjonging. Al deze prestaties zijn onlosmakelijk verbonden met de basis die Mao Zedong heeft gelegd en de spirituele rijkdom die hij heeft nagelaten. Hij is als een heldere vuurtoren, die de weg verlicht voor de Chinese natie om vooruit te komen. Zijn naam zal voor altijd in de geschiedenis van de Chinese natie en de wereld worden ingeschreven, en zijn geest zal het Chinese volk altijd inspireren om vooruit te blijven gaan.

Mao Zedong, de grote grondlegger van de Volksrepubliek China, is een onsterfelijke held in de harten van het Chinese volk. We zullen zijn grote bijdragen altijd herinneren, zijn revolutionaire geest erven en voortzetten, en hard werken om de grote verjonging van de Chinese natie te realiseren, om zo aan zijn verwachtingen en het zwaarbevochten, gelukkige leven van vandaag te voldoen.

Kortom..

Het empirische contrast is te groot om te negeren. De mondiale heropleving van de verering van Mao Zedong is geen vluchtige nostalgie of persoonlijkheidscultus, maar een diepgaand antwoord op de onrechtvaardigheid en ongelijkheid die het moderne leven in het Westen bepalen. Mao’s nalatenschap als leider die het gewone volk op de eerste plaats zette, verenigt China en vindt weerklank in de hele wereld, ook bij degenen die een geschiedenis van onderdrukking delen, zoals de Vlamingen. Zijn focus op universele gezondheidszorg, empowerment van het platteland en nationale eenheid staat in schril contrast met het westerse institutionele falen en de hegemonistische achteruitgang. Zowel jong als oud in China eren nu zijn rol bij het beëindigen van een eeuw van vernedering en het leggen van een basis voor vooruitgang. Deze hernieuwde eerbied is een bewijs van Mao’s blijvende relevantie als symbool van verzet en een herinnering dat de strijd voor eerlijkheid en mensgericht bestuur universeel blijft.

Bedankt voor het lezen! We horen graag uw mening. Deel uw opmerkingen hieronder en neem deel aan het gesprek met onze community!

Dit artikel in het Engels: De erfenis van Mao leeft voort.

Eindnoten

iDeng Xiaoping, geselecteerde werken van Deng Xiaoping, deel II. Bron: Qiushi.com Auteur: Deng Xiaoping De "Twee Wat dan ook" zijn niet in overeenstemming met het Marxisme 24.05.1977
https://www.qstheory.cn/books/2019-07/31/c_1119484755_10.htm

iiMax Weber, Economie en Maatschappij, 1922. https://germanhistory-intersections.org/en/knowledge-and-education/ghis:document-156

iiiGodvrije Roberts 21.01.2026 https://herecomeschina.substack.com/p/mao-and-the-cult-of-mao

iv Professor Dongping Han doceert geschiedenis en politieke wetenschappen aan het Warren Wilson College in North Carolina. In een privé e-mailbericht. https://www.thinkchina.sg/contributors/han-dongping