Views: 142

Ze vochten voortdurend tegen de heersende orde.
Frans Vandenbosch 方腾波13.12.2022

opstand

Na vele jaren genealogisch onderzoek kwam ik tamelijk toevallig mijn afstammeling van de hertogen van Brabant en Karel de Grote tegen. [i] Er zitten 39 generaties tussen mij en Karel de Grote (Karel de Grote), dus Karel de Grote (742 – 814) is mijn 36e Overgrootvader.  De overgrootouders van Karel de Grote zijn geboren in Landen, in Brabant, in het zuidoosten van het huidige Vlaanderen.[ii]
Ik had al eerder gemerkt dat mijn directe voorouders niet altijd het pad van de legaliteit hadden gevolgd, en dat ze vaak ingingen tegen de gevestigde machten, of ze nu aan de macht waren of niet, gewone mensen, dienaar of hertog.  Een kort overzicht van wat mijn voorouders in het verleden hebben uitgespookt:

Karel de Grote (Karl der Große)  (742 – 814)

Charles had zijn woonplaats in zijn Aachener Königspfalz; de Octagon Pfalzkapelle maakte deel uit van het paleiscomplex. Het was daar in de keizerlijke Palatijnse kapel dat Charles zijn troon had, gemaakt van puur wit marmeren Korinthische zuilen, teruggevonden uit een tempel in Rome, afgeplat en herwerkt om te dienen als zitvlak van zijn troon.[iii] Het maakte de wereld duidelijk dat de Romeinen verslagen waren en dat hij, Karel de Grote, van nu af aan over Europa regeerde.

In verschillende pogingen om Saksen te veroveren, begon Karel de Grote in 772 de Saksische oorlogen. Na verschillende bloedige veldslagen veroverde Karel de Grote de Westfalen en hun bondgenoten. Het was na de overwinning in oktober 782 in Verden, Nedersaksen, dat Karel de Grote opdracht gaf tot de dood van 4500 Saksen. De biograaf van Charles schreef dat de lijken langs de wegen werden tentoongesteld om de Saksen duidelijk te maken wie hun nieuwe heerser was. In 804 was er een nieuwe opstand in Nordalbingia; Karel de Grote deporteerde 10.000 Saksische families naar Neustrië (= Vlaanderen, Brabant en Noord-Frankrijk) .. wat vandaag de dag nog steeds zichtbaar is in verschillende familienamen in Vlaanderen.

De hertogen van Brabant

De opeenvolgende hertogen van Brabant staan ​​in mijn stamboom van generatie 19 tot en met 27. Zij waren niet de zachtmoedigste heersers van Europa.
Hertog Jan I van Brabant "de overwinnaar" (1252 – 1294), in de Slag bij Woeringen [iv], een van de grootste veldslagen in middeleeuws Europa, veroverde Limburg. In 1289 werd het hertogdom Limburg bij het hertogdom Brabant gevoegd. In de strijd van 05.06.1288 sneuvelden slechts 40 Brabantse ridders tegen ongeveer 1100 ridders aan de Gelderse kant. In de kerkboeken van Woeringen noteerden zij in totaal 2400 doden.

Hertog Hendrik I van Brabant "de krijger" (1207-1248) leidde de Derde Kruistocht (1189-1192) en voerde het bevel over de belegeringen van Sidon en Beiroet.

Hertog Jan II van Brabant "de vreedzame" (1275 – 1312) leidde de kruistocht der armen.[v]

Defenestratie van Leuven (1379)

In Leuven, destijds de hoofdstad van het hertogdom Brabant, vond in 1360 een eerste opstand van arbeiders en ambachtslieden plaats, onder leiding van Peter Couterel tegen de Leuvense adel. Ze kregen de steun van hertog Jan III van Brabant. In de winter van 1378 leidde Wouter van der Leyden opnieuw een opstand van ambachtslieden tegen de adel van Leuven. Ze namen wraak door Wouter van der Leyen in december 1379 te vermoorden. Hierop namen de ambachtslieden wraak en namen patriciërs gevangen en droegen ze over aan de woedende menigte in Leuven. Op 22 december 1379 bestormden de ontevreden mensen het stadhuis en gooiden de patriciërs uit de ramen. Minstens vijftien patriciërs werden op deze manier gedood. Bij deze bloedige opstand raakte de familie Van den Bossche verdeeld. Sommigen van hen waren lid van de Utter Liemingen[vi] patricische clan. Anderen stonden aan de zijde van de ambachtslieden.

Mijn directe voorouders, naamdragers. (1526 …)

Al die tijd woonden mijn directe voorouders, naamdragers Vandenbosch, in Leuven. In 1526 was Peter Van den Bossche eigenaar van een herberg genaamd De Rooden Leeuwe[vii] (de Rode Leeuw) in de Mechelsestraat, waar reizigers paarden konden ruilen. Peter was leenheer van land in Sint-Pieters-Rode, 5 km ten oosten van Leuven. Peter van den Bossche was getrouwd met Katelijne Uten Liemingen. Ze behoorden tot de meest nobele clan van Leuven, één van de Zeven geslachten van Leuven.[viii]

Een ander in de Naamsestraat was tekenfilmschilder voor de optochtwagen mysterie- & wonderspelers, ook voor minnezangers.

De mysterieuze kloof (1536 – 1677)

Na de dood van de bovengenoemde Petrus in 1536 zijn de genealogische gegevens schaars. Tot ze plotseling weer opduiken bij het huwelijk van Jan Van den Bossche in 1677. Een hiaat van 140 jaar zonder exacte verblijfplaats van de familie Van den Bosch.
Hier kan ik, totdat ik meer goede oude documenten tegenkom, alleen maar berekende gissingen doen.
– in 1522 werd het gebouwencomplex Rooden Leeuwe afgebrand, zowel de hoofdherberg, de brouwerij als het kleine huis, genaamd "de 3 orgels".
– Peter Van den Bossche behoorde tot de adel in Leuven, maar al zijn landerijen lagen in het onderste deel van Sint-Pieters-Rode.
– dat deel van het dorp werd op oude kaarten uit die tijd "de ketterije" genoemd.
– Jan Van den Bossche verschijnt in 1677 opnieuw in Sint-Pieters Rode als hij met Anna Govaerts trouwt. Jan en drie van zijn kinderen stierven in 1691 aan de pest. Hij was kerkmeester.
– Anna, zijn weduwe en de enige overlevende zoon Matthew kregen hun voedsel van de "tafel van de Heilige Geest", het katholieke hulpsysteem voor de armen.
– Veel later, begin 1800, wordt in het kerkelijk archief melding gemaakt van de afschaffing van een ‘eeuwige aflaat’ op naam van Van den Bosch.

Al deze gebeurtenissen leiden tot de volgende conclusie:
De familie Van den Bossche raakte betrokken bij de religieuze onrust van die tijd, het conflict tussen katholieken en protestanten, dat vooral in Sint-Pieters-Rode zeer bitter was. Ze werden gedwongen naar het protestantse noorden (of elders) te vluchten, waarbij hun land in beslag werd genomen. 
Toen ze ruim een ​​eeuw later, straatarm, terugkeerden, moesten ze als boetedoening, een eeuwige aflaat aan de kerk, betalen. Van nobel tot behoeftig in 140 jaar. 
Bovenstaande conclusie is mijn eigen conclusie, ik kan deze niet bewijzen. Op een dag hoop ik in de archieven de documenten te vinden die mijn conclusie bevestigen.

Matthijs Van Griecken (1600 – 1628)

In een afgelegen moedertak heb ik een voorvader Matthijs Van Griecken, geboren in Sint-Pieters-Rode in 1600.  
Het Twaalfjarig Bestand (1609 tot 1621) in de Tachtigjarige Oorlog (1568 tot 1648) kwam ten einde met de dood van Filip III van Spanje op 31 maart 1621.  Matthias sloot zich, nadat hij in het leger van Filip III van Spanje had gediend, en onmiddellijk na het hervatten van de oorlog in de Spaanse Nederlanden, aan bij de andere kant, het leger van Maurits, Prins van Oranje. Hij was zeker niet de enige. Hij werd gevangengenomen door het Spaanse leger en ter dood veroordeeld. Het vonnis luidt als volgt:

Matthias Van Griecken

Johannes Baptist Van den Bosch (1743 – 1822)

Slechts 3 generaties nadat Matthew, de enige overlevende mannelijke familienaamvervolger, zijn achterkleinzoon, Johannes Baptist Van den Bosch, op dinsdag 09.04.1771 trouwde met Elisabeth Servranckx in Erps.[ix] Ze was opnieuw een via de familie Van Hamme, een telg uit de hertogen van Brabant en Karel de Grote.  Het kleine Erpsdorp staat tot op de dag van vandaag bekend als de bakermat van de nakomelingen van de hertogen van Brabant.

Frans Elsen (1900 – 1972)

was mijn grootvader van moederskant en mijn peetvader. Hij stamt af van een van de tienduizenden families die in het jaar 805 door Karel de Grote vanuit Saksen naar het hertogdom Brabant werden gedeporteerd. De oorsprong van de familie Elsen ligt in het dorp Elsen bij Paderborn.[x]
Had een snor, precies dezelfde vorm als Hitler, wat in die tijd niet ongebruikelijk was. Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte en verkocht hij Schnaps aan het Duitse leger. Maar aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, toen het Duitse leger zich terugtrok, werd hij verraden, gearresteerd en overgedragen aan de nieuwe autoriteiten. Hij werd nooit officieel veroordeeld, maar zat enkele weken in de gevangenis. Het was minister Paul van Zeeland die hem uit de gevangenis bevrijdde.

Georges Vandenbosch (1926 – 2000)

Mijn vader had een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel; hij heeft meer dan een dozijn lokale en nationale sociaal-culturele organisaties opgericht en voorgezeten. Als permanente diaken werd hij bedankt door paus Johannes Paulus II (Karol Józef Wojtyła) tijdens een privé-audiëntie in Rome.  
Mijn vader vocht aan de frontlinie tijdens de oorlog Leuvens-Vlaams crisis, de studentenopstand rond de splitsing van de Katholieke Universiteit Leuven in 1968. Tijdens een aanval door de rijkswacht te paard gooide hij een grote zak knikkers op straat, waardoor de paarden vielen. Kort daarna werd hij gearresteerd en opgesloten in de Leuvense hulpgevangenis, in de volksmond bekend als de paardenstallen. Een dag later werd hij daar zonder enige vorm van proces vrijgelaten.


[i] Afstamming Vandenbosch  Voorouders Vandenbosch

[ii] Landen https://en.wikipedia.org/wiki/Landen

[iii] Troon van Karel de Grote https://en.wikipedia.org/wiki/Throne_of_Charlemagne

[iv] Slag bij Woeringen https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Worringen

[v] Kruistocht der Armen, de armenkruistocht https://www.brabantserfgoed.nl/page/5686/hertog-jan-ii-en-de-armenkruistocht  

[vi] Uten Liemingen https://nl.wikipedia.org/wiki/Uten_Liemingen

[vii] Peeter Van den Bossche Leenman

[viii] De Zeven Geslachten / de zeven geslachten van Leuven https://nl.wikipedia.org/wiki/Zeven_geslachten_van_Leuven

[ix] Erps Kwerps https://nl.wikipedia.org/wiki/Erps-Kwerps

[x] Elsen https://de.wikipedia.org/wiki/Elsen_(Paderborn)