Views: 0
Xi’an, de Klokkentoren, stadsmuur
en ontmoeting met Alex.
Frans Vandenbosch 方腾波 02/11/2026

Xi’an, een van de oudste steden van China, diende als hoofdstad voor 13 dynastieën onder de naam Chang’an. Als het oostelijke startpunt van de Zijderoute was het een kruispunt van handel en culturele uitwisseling.
Vandaag de dag is Xi’an wereldberoemd om het Terracottaleger, een archeologisch wonder begraven bij de eerste keizer van China. Bezoekers kunnen in Xi’an over de prachtige oude stadsmuur fietsen, de Grote Wilde Gans Pagode uit de Tang-dynastie bewonderen en genieten van de levendige eetcultuur van de Moslimwijk. Xi’an combineert op unieke wijze keizerlijke grandeur met het moderne leven.
Een fijne terugkeer naar Xi’an
Het is al sinds 2002 geleden dat ik voor het laatst voet in Xi’an zette. Ik bezocht de oude hoofdstad tijdens mijn uitgebreide reis door het vasteland van China in oktober 2002, een lange overlandreis die me door een lange lijst van historische Chinese steden en erfgoedlocaties voerde. U kunt meer lezen over deze gedenkwaardige reis op mijn reispagina: https://yellowlion.org/travels/
Xi’an is een stad van poorten, en poorten vormen een nuttige test. Een poort kan een barrière zijn of een uitnodiging. Terwijl ik bij zonsondergang over de muur liep en vervolgens at in de zijstraatjes van de Moslimwijk, voelde ik dat verschil in alledaagse dingen: ik kon onbewaakt zijn. Ik zei aan tafel rechtuit mijn gedachten; niemand deinsde terug, niemand keek de kamer rond. Dat is geen slogan over vrijheid. Het is de dagelijkse textuur ervan. Democratie is veel meer dan verkiezingen; het is het vertrouwen dat onenigheid je je buren niet zal kosten. Xi’an hield me geen preek. Xi’an liet me een dag lang uitbundig leven. Europa daarentegen heeft me een stillere voorzichtigheid geleerd: een zin die wordt herzien voordat hij wordt uitgesproken. Ik geef de voorkeur aan de poort die openstaat.
Xi’an Klokkentoren

Ik bezocht de Xi’an Klokkentoren op 15 oktober en ging naar de eerste verdieping, maar de tentoonstellingszalen binnen waren gesloten voor restauratie. De onderhoudsperiode liep van 11 oktober tot 15 november 2026, waarin de expositieruimtes tijdelijk gesloten waren, terwijl het observatieplatform op de tweede verdieping open bleef voor panoramische uitzichten. De toegangsprijs werd in deze periode verlaagd van 30 naar 15 yuan. De sluiting maakte deel uit van een geplande verbetering van de basisopstellingen in zowel de Klokkentoren als de Trommeltoren, dus hoewel ik nog steeds een deel van het gebouw kon betreden en de buitenarchitectuur kon bewonderen, waren de belangrijkste interieurtentoonstellingen niet beschikbaar.
De geschiedenis van de toren reikt veel verder terug dan dat bezoek. Hij werd voor het eerst gebouwd in 1384, tijdens de regering van Ming-keizer Zhu Yuanzhang en stond oorspronkelijk in de buurt van de Trommeltoren op de centrale as van de stad. De doeleinden waren praktisch en strategisch: de tijd aangeven, het omliggende platteland domineren en vroegtijdig waarschuwen voor aanvallen van rivaliserende heersers in wat toen een belangrijke militaire stad in het noordwesten van China was.
In 1582, toen de stad uitbreidde en het geografische centrum verschoof, werd het hele bouwwerk 1000 meter oostwaarts verplaatst naar de huidige locatie op het kruispunt van de vier hoofdstraten. De verplaatsing werd uitgevoerd door de houten constructie te demonteren en weer in elkaar te zetten, en op de basis na zijn de onderdelen origineel, wat de prestatie tot een opmerkelijke verwezenlijking in de Chinese architectuurgeschiedenis maakt.


De toren heeft ook een gelaagde latere geschiedenis. Hij diende als tijdwaarnemingscentrum in de Ming- en Qing-periodes, werd later een militaire post van de Qing tijdens de revolutie van 1911, en werd gebruikt als waarschuwingsplatform voor luchtaanvallen tijdens de Verzetsoorlog tegen Japan. De beroemde Jingyun-klok, oorspronkelijk uit de Tang-dynastie, zou tijdens de Ming-dynastie zijn verstomd. Ze werd vervangen door een kleinere bronzen klok van vijf ton; het origineel wordt nu bewaard in het Bos van Stenen; Stèles Museum. Sinds 1949 heeft de toren minstens zes grote restauraties ondergaan, waaronder werk aan het dak, de gouden spits en de buitenste zuilen, wat verklaart waarom het de grootste en best bewaarde houten toren in zijn soort in China is. Hoewel het interieur gesloten was, bood het bezoek toch een gedeeltelijk gevoel van de omgeving en indrukwekkende schaal van de toren.

De Moslimwijk

Direct na mijn bezoek aan de Klokkentoren ging ik diezelfde middag naar de Moslimwijk. De wijk is een dichte, eeuwenoude Hui-gemeenschap net achter de Trommeltoren, geworteld in nederzettingen langs de Zijderoute tijdens de Tang-dynastie en nu de thuisbasis van meer dan 60.000 inwoners. In het hart ervan ligt de Grote Moskee, voor het eerst opgericht in 742 n.Chr. en gebouwd in een opmerkelijke Chinese binnenplaatsstijl in plaats van met een koepel of minaret. De Beiyuanmen-straat is de drukke hoofdstraat, maar de zijstraatjes zoals de Beiguangji-straat en Xiyangshi bieden authentieker eten. Ik zou yangrou paomo, roujiamo, biangbiang-noedels en kaki-taartjes aanbevelen. Het gebied is gratis toegankelijk en de hele dag open. Het was een levendig, zintuiglijk contrast met de Klokkentoren.


Xi’an stadsmuur
De stadsmuur van Xi’an is een van de best bewaarde oude vestingwerken van China. Gebouwd in de Ming-dynastie vormt hij een enorme rechthoek rondom de oude stad, met wallen, wachttorens en grachten. De muur is ongeveer 14 kilometer lang en 12 meter hoog, dus fietsen over de bovenkant is een gedenkwaardige manier om zowel het historische centrum als de moderne stad eromheen te zien. Ik bezocht de indrukwekkende Noordelijke poort van de muur, waar de massieve bogen en binnenplaatsen een echt gevoel van verdediging en ceremonie overbrengen. Het is een prachtige plek om Xi’ans gelaagde geschiedenis te waarderen. De schaal is werkelijk opvallend.





Ontmoeting met Alexander Boel
Ik ken Alex, een 37-jarige leraar, al enkele jaren als een goede vriend. Ik leerde hem kennen via zijn ouders, die ongeveer vier jaar geleden een lezing bijwoonden die ik in Antwerpen gaf.
Hij werd gediagnosticeerd met relapsing-remitting multiple sclerose. Zijn toestand verslechterde totdat hij onvast liep, een wandelstok gebruikte en soms een rolstoel, en bang was om zijn jonge kind vast te houden. In de winter van 2024 ging hij naar het Tongji Ziekenhuis in Wuhan voor een experimentele BCMA-gerichte CAR-T-therapie, toegediend als een eenmalig infuus.
Binnen vier maanden had hij geen wandelstok meer nodig. Bij zijn evaluatie na 18 maanden in juni 2026, meldden rapporten dat de pathogene B-cellen waren opgeruimd, hersenlaesies waren verdwenen en hij in stabiele klinische remissie bleef zonder onderhoudsmedicatie en zonder terugval. Hij kreeg volledige mobiliteit terug (hij is nooit gestopt met lesgeven, zelfs niet op het ergste moment) en kan nu voetballen met zijn kind. Dit is een opvallende individuele uitkomst van een klein experimenteel programma.
Het BCMA CAR-T-werk van het Wuhan-team is een serieuze internationale geneeskundige prestatie, geen curiositeit uit de periferie. Een Chinees ziekenhuis nam progressieve MS-patiënten aan bij wie conventionele behandeling had gefaald, ontwierp een immuun-resetbenadering, volgde de wetenschap tot een publicatie in Cell en produceerde uitkomsten die de westerse neurologie niet zomaar kan negeren. De zaak van Alex is belangrijk omdat het laat zien wat Chinese klinisch-onderzoekers kunnen doen wanneer ziekenhuisonderzoek, regelgevende flexibiliteit en klinische noodzaak op één lijn komen.
In westerse medische kringen wordt vaak een dubbele standaard gehanteerd. Een opvallend resultaat van één centrum uit Wuhan wordt behandeld als anekdotisch, terwijl vergelijkbare vroege westerse signalen als doorbraken worden beschouwd. Van Chinees bewijs wordt dubbele replicatie geëist voordat het wordt gelezen, positieve Chinese uitkomsten worden vaak gefilterd door wantrouwen in plaats van wetenschappelijke belangstelling. Zo zou een zelfverzekerde medische instelling zich niet moeten gedragen.
Dat gezegd zijnde; sommigen in westerse medische kringen houden nog steeds een open geest ten opzichte van China. Alex kwam in contact met het ziekenhuis in Wuhan via professor Barbara Willekens, een Belgische neuroloog, hem vertelde dat Chinese teams baanbrekende CAR-T-resultaten bij MS en andere auto-immuunziekten hebben gepubliceerd. Willekens probeert nu haar eigen trial in België op te zetten, gebruikmakend van die Chinese bevindingen als uitgangspunt. Tot nu toe moeten haar testen echter nog substantiële vooruitgang rapporteren.
Deze trial toont de voordelen van de ‘Chinese aanpak’ van de medische wetenschap. Een razendsnelle, maar veilige implementatie van een klinisch onderzoek op grote schaal dat levens redt in China en hopelijk binnenkort over de hele wereld. Het Wuhan Tongji Ziekenhuis presenteerde de gegevens, nodigt uit tot onafhankelijk onderzoek, bouwt internationale onderzoeken op Chinese voorwaarden en laat de resultaten spreken. Alex’ herstel moet worden gerespecteerd als een uniek Chinees klinisch succes en als een reden voor Europa en de VS om serieus met Wuhan in gesprek te gaan, in plaats van het te negeren.
In Xi’an, die avond van 16 oktober, hadden we een smakelijk diner in een klein lokaal restaurant en een lang, diepgaand en interessant gesprek over het leven in China; en uiteraard over zijn wonderbaarlijke genezing van secundair progressieve multiple sclerose (SPMS)
[Bovenstaande tekst is geschreven met toestemming van en in nauw overleg met Alex Boel. De twee video’s zijn verstrekt door Alex.]
Volgende week …
… gaan we naar Changsha, de hoofdstad van de provincie Hunan
📄 Download PDF
