Views: 1

Shanghai in de herfst: verkeersstilte, trouwklokken en het gevoel van vrijheid

Frans Vandenbosch 方腾波 05/10/2026

Geluk

Blij om terug te zijn in China. Op het moment dat ik door de aankomsthal van deluchthaven kwam, ontspande er iets in mij. Het was een eenvoudig, lichamelijk gemak dat ik al lang geleden heb opgegeven om uit te leggen, na al die jaren dat ik terugkom. We waren pas in april in Shanghai. Vijf maanden later heeft dezelfde drang ons hier weer gebracht. Mensen vragen mij soms waarom we zo vaak komen, alsof één of twee keer per jaar genoeg zou moeten zijn. Dat is het niet, en ik betwijfel of het ooit zo zal zijn. Hier kan ik na zonsondergang wandelen zonder in mijn hoofd een risicoanalyse te maken. Ik kan aan tafel mijn mening zeggen zonder eerst de temperatuur aan tafel te peilen. Ik heb buren met een lokale ambtenaar op straat zien redetwisten en daarna weer samen thee zien drinken, volkomen ongestoord. Dit zijn kleine dingen. Ze zijn ook, ben ik gaan denken, het ware weefsel van vrijheid: niet het woord zelf, maar de afwezigheid van die innerlijke terugdeins voor je spreekt, de afwezigheid van een blik over je schouder voor je het oneens bent.

Ik weet hoe dat klinkt voor oren die getraind zijn het tegenovergestelde te verwachten. Ik zeg het tóch, omdat ik aan beide kanten van de vergelijking heb geleefd en me niet langer verplicht voel de pil te vergulden.

In Europa slijt datzelfde gemak al jaren. Niet plotseling, maar gestaag, zoals een kustlijn wordt weggevreten: een uitdrukking die je leert vermijden, een grap die je niet meer waagt, een bericht waar je twee keer over nadenkt voor je het verstuurt. Vrienden in Europa spreken over een behoedzaamheid die in gewone gesprekken is gesijpeld, een gevoel dat bepaalde meningen nu een prijs hebben, zelfs als er geen wet is overtreden. Ik zeg dit niet om een punt te maken. Ik zeg het omdat het contrast, geleefd in plaats van bediscussieerd, het meest eerlijke verslag is dat ik kan mee terugbrengen.

Dus ja, ik ben blij, diep en onvoorwaardelijk blij, ergens te zijn waar ik anders adem. Niet omdat het vlekkeloos is. Geen enkel land is dat. Maar omdat ik me hier in China, om redenen die ik steeds probeer uit te leggen en er niet in slaag, vrij voel.

Verkeersstilte

Momenteel schat ik dat meer dan 90 procent van de auto’s in de straten van Shanghai elektrisch is. De overgrote meerderheid van deze voertuigen zijn Chinese merken en, vanzelfsprekend, allemaal elektrisch. Alleen Lamborghini’s, Ferrari’s en Maserati’s, samen met een klein aantal oudere Mercedessen, BMW’s en Audi’s, rijden nog op fossiele brandstoffen.
Het getsjirp van de krekels in de bomen is veel luider dan het geluid van het drukke verkeer.

Laat de muziek spelen

Afgelopen weekend hebben we intens genoten van de muziek bij Abbey Road

Bij Abbey Road houdt Rebecca de hele wekelijkse machine draaiende. Wanneer het weekend aanbreekt, richt Abbey Road zich op livemuziek. Van vrijdag tot zondagavond bestijgen bands het podium en de hele plek komt tot leven met geluid, stemmen en energie. Rebecca beheert dit alles en meer bij Abbey Road.

Gelukkig huwelijk

We werden uitgenodigd om de bruiloft van de heer Jia Yichen en mevrouw Chen Yiyi bij te wonen

Moge de liefde die ze vierden in de Community Church langs Hengshan Road met elk voorbijgaand jaar alleen maar dieper worden. We wensen hen een huwelijk vol vreugde, gelach en eindeloze liefde. Gefeliciteerd!

Herfstbladeren

Nu de herfst is begonnen, vallen de bladeren overvloedig van de platanen. De straten worden drie keer per dag geveegd.

In Shanghai hebben oude platanen QR-codes die fungeren als digitale identificatietags die aan de gegevens van elke boom zijn gekoppeld. Deze codes helpen onderhoudsploegen om zorg en risico’s te volgen, terwijl het publiek ze kan scannen voor informatie en kan deelnemen aan stedelijke vergroening. Ze ondersteunen ook culturele verhalen door historische bomen te verbinden met het erfgoed van Shanghai en lokale herinneringen

.






Expansionisme. De internationale gemeenschap heeft de stap veroordeeld, maar de boom blijft onverstoorbaar en annexeert éénzijdig de stoeprand. De VN stelt een krachtige veroordelingsresolutie op.

De schilderrage die zich over heel Shanghai verspreidt

Overal in Shanghai, vooral in de historische wijken, zie ik mensen de oude huizen schilderen. Hier zijn ze het huis aan het schilderen waarin wij wonen:

Het Partij-massa-dienststation van de Taiyuan woonwijk

In de historische wijk Xuhui in Shanghai functioneert het Partij-massa-dienststation van de woonwijk Taiyuan als een “gedeelde woonkamer” voor de buurt.
In tegenstelling tot traditionele administratieve gebouwen met gesloten deuren is het een open, aan de straat gelegen gemeenschapshub die is ontworpen om praktische ondersteuning te bieden en sociale banden te bevorderen.

Voor lokale bewoners en buitenwerkers biedt het station gratis wifi, telefoonladers, magnetrons en gereedschapskisten, naast basisgezondheidscontroles en kleine reparaties. Een toegewijd team van gepensioneerde vrijwilligers drijft de gemeenschapszorgprogramma’s. Ze delen in de zomer gekoelde mungbonensoep uit en in de winter traditionele congee. Ze organiseren culturele evenementen om eenzaamheid onder ouderen tegen te gaan.

Het knusse, open ontwerp van het station weerspiegelt een verschuiving naar toegankelijk basisbestuur in China. Door te integreren in het met bomen omzoomde historische straatbeeld, geeft het prioriteit aan dagelijks gemak en buurtwarmte boven administratieve formaliteit. Het staat als een gastvrije, multigenerationele plek waar buurtbewoners kunnen uitrusten, opladen of hulp zoeken, en illustreert een unieke, gemeenschapsgedreven benadering van stedelijk sociaal welzijn en ouderenondersteuning.

Het team is opgericht door Sun Hongyin (liefkozend “Baobao Ayi” genoemd. “Ayi” = letterlijk “tante”), een lokale bewoonster, en de leden zijn voornamelijk gepensioneerden met een gemiddelde leeftijd van rond de 65 jaar. Hun werk wordt gedreven door een geest van wederzijdse hulp in plaats van formeel CPC partijlidmaatschap.

China is altijd meer geweest dan alleen een land om naartoe te gaan. Het is een plek waar ik emotioneel thuishoor, waar ik kan ontspannen, vrijuit kan spreken en me thuis voel. Het is de enige plek waar mijn hart eindelijk ontkrampt en ademt. En zelfs als de herfst in Europa bitter wordt, beslecht de warme, zoete lucht van Shanghai de situatie: vrijheid is geen vlag die je zomaar wappert. Het is de eenvoudige vrijheid om je zegje te doen, een andere mening te hebben en terug te komen als vrienden.